Tak jak myślałam. Poziom mojego rozsypania, nie pozwala mi konsekwentnie i na bieżąco prowadzić tego bloga. Ostatnio wiele dni przepełnionych jest snem, lenistwem. Czymkolwiek, ale nie czytaniem, ani osobistym rozwojem na którym ponoć jakiś czas temu mi zależało.
Książka "Będzie bolało", zwróciła przede wszystkim moją uwagę swoim tytułem.
Dwa: okładka, trzy: brytyjska służba zdrowia.
Pech chce, że poniekąd jest to ponownie związane z Tobą.
Nie tylko ze względu na okoliczności w których czytałam te książkę,
ale także z tego względu, że przegadaliśmy wiele nocy, gdy byłeś na dyżurze.
Czego spodziewałam się po tej książce?
W zasadzie chyba nie tego co doświadczyłam czytając ją.
Zdradzając, główny bohater zostaje ginekologiem, stąd realność opisów, dotyczących komplikacji porodowych, może u niektórych wywołać traumę. Kobietom w ciąży bym odradzała.
Czytelniczkom o słabych nerwach też. Przyznam, że jedna scena, którą przyszło mi czytać w samolocie, spowodowała, że musiałam odłożyć książkę i przerwać czytanie, bo zrobiło mi się słabo.
Myślę, że sam zapis w formie dziennika, nadaje tej książce lekkości.
Czytelniczkom o słabych nerwach też. Przyznam, że jedna scena, którą przyszło mi czytać w samolocie, spowodowała, że musiałam odłożyć książkę i przerwać czytanie, bo zrobiło mi się słabo.
Myślę, że sam zapis w formie dziennika, nadaje tej książce lekkości.
Czyta się ją z ogromną fascynacją na zasadzie "chcę więcej".
Pokazuje ona życie lekarza od podszewki, mówi ile wyrzeczeń kosztuje ten zawód,
a wcale nie jest on opłacany tak jak niektórzy myślą, że jest.
Fajna lekturka na otrzeźwienie i zejście na ziemię, pod względem "lekarze nic nie robią a tyle zarabiają".
Lubię książki które budzą kontrowersję. Które otwierają tabu.
Lubię książki które budzą kontrowersję. Które otwierają tabu.
I w sumie nie dziwię się autorowi drogi której wybrał.
Zrezygnować nie zawsze znaczy przegrać.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz